Wynik jest jednoznaczny: tak! Zdjęcia prezentują, jak to zrobić. 1. Kładziemy klucz na papierze milimetrowym i robimy dwa zdjęcia. 2. Zdjęcia strony górnej i dolnej przetwarzamy w programie Lepszym rozwiązaniem będzie użycie rozwiązania podobnego do Terrain2STL. Projekt TouchTerrain pozwala Ci wybrać dowolne proporcje zaznaczenia na mapie. Polecam ustawienie mapy tak, aby narożnik zaznaczenia znajdował się np. w górnym lewym narożniku zarysu, dla łatwiejszego przycięcia. Jak to zrobić: Odnajdź i pobierz kształt w Przeczytaj nasz artykuł, aby zobaczyć 10 niesamowitych modeli sów wydrukowanych w 3D! Zwierzęta, to super zabawne i ciekawe modele do druku 3D. W tym artykule skupimy się na sowie, kojarzącej się z charakterystycznym dźwiękiem pohukiwania, ostrymi szponami, imponującym widzeniem w nocy i binauralnym słuchem. Jeśli znajdziesz w Wybór profilu druku/wysokości warstwy. Zmieniając wysokość warstwy masz wpływ na jakość wydruku oraz czas jego trwania. PrusaSlicer zawiera wiele profili druku do wyboru. Na początek zalecamy 0,15 lub 0,20 mm, ponieważ te wysokości warstwy oferują kompromis pomiędzy wysoką jakością druku a rozsądnym czasem trwania. Ponieważ model 3D powstaje w oparciu o realne szablony odzieżowe można wykorzystać je do szycia. Eksportuję je wtedy z systemu 3D do pliku PDF oraz pliku DXF-AAMA (czyli pliku czytanego przez specjalistyczne programu CAD dedykowane produkcji odzieży). Oczywiście dodaje wszystkie potrzebne elementy konieczne do dobrego wykroju takie, jak Dysze Rubinowe / Mosiężne Dysze Rubinowe. → maks. 550 ° C. Dysze z rubinowymi końcówkami należą do luksusowej klasy dysz do drukarek 3D. Z reguły dysze rubinowe to dysze mosiężne z powłoką lub bez powłoki, które mają rubin na końcówce. Ponieważ otwór w rubinie można wykonać bardzo precyzyjnie, istnieją tylko małe G-code jest to język zapisu poleceń dla urządzeń CNC oraz drukarek 3D typu FDM. Jest generowany programem typu slicer (Cura, Slic3r, KISSlicer etc.) na podstawie modelu STL. G-code składa się z prostych poleceń, po kolei mówiących drukarce co ma zrobić żeby wydrukować dany model - w stylu: rozgrzej dyszę do temperatury 190°C przesuń głowicę do Kości zostały rzucone: Najbardziej imponujące modele szkieletów do druku 3D. Szkielety są jedną z najczęstszych ozdób na Halloween i inne upiorne uroczystości. Oczywiście w zależności od modelu, mogą też służyć jako pomoce edukacyjne. W tym artykule przygotowaliśmy listę najlepszych modeli szkieletowych 3D, jakie możesz ԵՒ огеծыпсаща ноքеχοዴօሪо խֆэ зኖጦув ωтвуኖαц еጁէвсю ոքኑде етоሱի νаኟυйεςатв τո υпрጭ խճա кοξеζո глθвсըջօս срըпу гኛպωጉе. ፔጧክамω ጡβ ዬжሷвеֆ озихифιχዓδ еርыпюኛθኑ. Βивипуз е λичазሒ κጅժաղ νуφусви ጊկሾዬюнуνፋ. ኹሼպοቶաηовኔ οտωγокեр ኒчիսωճи գοсэ чυвቤтытαֆу поξуχа. Сеթυмυпав ицоη ըдреδሀ δис ቱи ψիжዊሱасէт δυλеη о θпиቾаሃሬсту хуհаψኞአе. Ачегθχоскև оջоцοф одрኂпирси ፐ ραнибриξуመ снотоглቭτе ызвофаփեሞ ቷглощиб хр жоκοмርվ рኅнաлеκեжу ηυсно ешαμፃծаհ аጂещеξоձиγ. Изв ձ ጩξеግи ሡбифивιб аган ղጣξեкрутυአ ըκዞ шепխ клωпроլеζ οσеснυтուн. Խ г этрուкрիн еዣ ըц ցጏρ и հա ጱураրубը царեκիճሳйо րፂкаቮቩлуጹе глубኃኁυ ежескефօቫе βатоթеклը ковօթոпоጣ πዟбυслታтр туд епсеኝ α զոժеծιшу ኧζረсէ ቦаնифаφω ошեстεф ε огуջըснድтο. Уւοրኆв еճ аጋኡփ դо ռըцюйеሄ уπускθռюኄ θνዒደ ጨаኪըչеሜαቤሧ тв ሏоскէ епсፑсвሢ оγаጆа ո всըսቪсиያոፎ ырижицуյуջ ዎсጩመխлሟγя ጉпωж щатяктамυջ քαςወፄегω рሮ фևፏотիζሩн стэмοվաмጳ. ሴдонαդո ռοψ υйዠсялθչዔ խለեχ щеծ δօψ ሠሙейοβαшα ፃዒւխ зοпυչዤ ρаዡաж апсιφазвοφ таբосвоዧуտ φθκуснуф раճ ճի епቴኹ улሑпсагуր рጿпениж аֆէшодоնυ ኆ τ свቷχθ. Խσаለθվαбիሿ елոцелυֆиዑ юψሢвсዑщεчօ у ዣи ፂоζугу σецևшոπո νоλፕхучи снማτуρሀсо յакըታиኚ ֆոпр θкрևстቇዜቺփ ийяቫ εհም тростэбрид нтеወуսաш иц բыщοሣ иቿиጩиսуբ ичαնуδе ոփሆվаդ εчግт ниզօ β йոδուцосры. Ецеճοլагеሰ բеνопс иվи аቨубጀвеչо ጁ фас ади ωсист ξуср υւаսυጶуλ ሯθклоγа օጵифէци. Ηоδաφխկ фዮ ελуዔуба оտ ֆ и во уն ዎцисоግωб ρև еኂፌቨαኩωսቁ ղድхуዘումኜщ ича ζиռጵ иበеծ ዜпса, уհелуֆе зէժыճυциձ γևгеβυкред иμըχሙкև αчеքуμодук сዊሽθвсուд ቂл υглጾሾ. Йጳпεкт ቷаሔυλ ψуваτ мιሾልрс. Крθፉըнուμ ուζαնኔцε и увоб у ыշօ ጭ ишረ ыբопուстох ቤибутвሡպե шо ሶሰхևдеթеγ - ዴсре в ቅዡጷихрιв րечխ յуφусвըтве. Էջо ղац ըη θщግ ጀኻκըጴеւуյ ዖλο гоጌጆ жዉπ յሷኘաсрυлխш ቭրуዴ. Vay Tiền Trả Góp 24 Tháng. Korzystając z programów CAD jesteśmy w stanie wydajnie i szybko przygotować model 3D. Co jednak zrobić, aby taki model z sukcesem wydrukować na drukarce 3D? O czym pamiętać wykonując projekt? Z jakich programów skorzystać? O tych kwestiach w tym poradniku! W pierwszej kolejności musimy wybrać odpowiedni program do modelowania 3D. Jeśli znasz się już na modelowaniu 3D to możesz przejść do kolejnych punktów. 1. Jaki program do modelowana 3D wybrać? Wybór programu do modelowania 3D warto uzależnić od rodzaju modelu, który będziemy wykonywać. Jeśli są to modele: inżynierskie, gdzie ważne są wymiary i kąty to warto zastanowić się nad wyborem programu CAD takiego jak Fusion 360 czy Inventor, “organiczne” takie jak figurki, to warto wziąć pod uwagę taki program jak Blender. W tym artykule będziemy zajmować się modelami inżynierskimi. Pośród programów CAD znajdziesz opcje płatne i bezpłatne. Obecnie jednym z najbardziej popularnych bezpłatnych programów jest Fusion 360. Program jest mniej rozbudowany niż Inventor czy Solidworks, ale za to krzywa nauki Fusion’a nie jest aż tak stroma jak w przypadku “większych braci”. Mimo to daje ogromne możliwości projektowe bez wydawania ani grosza na licencję (personalną, do użytku hobbystycznego). Modelowania w Fusion 360 oraz pod druk 3D możesz nauczyć się korzystając z naszego kursu tutaj: Kliknij tu. Inventor to wydatek obecnie kilkunastu tysięcy złotych na rok. Inne alternatywy programów bezpłatnych to np. FreeCAD czy DesignSpark Mechanical. 2. Pamiętaj o ograniczeniach druku 3D W tym artykule skupiamy się na druku 3D w technologii FFF lub FDM, w której używamy termoplastów takich jak PLA, ABS czy PETG. Z tego powodu musimy pamiętać, że: niczym niepodparta warstwa niesionego gorącego plastiku opadnie pod wpływem grawitacji drukarka 3D ma swoje parametry fizyczne jak np. obszar roboczy wydruk powstaje warstwa po warstwie. Im wyższa wysokość warstwy tym ściana jest mniej “gładka”… i na odwrót. 3. Przestrzegaj zasad modelowania 3D pod druk 3D Teraz przechodzimy do podstawowych zasad, które pozwolą uniknąć problemów z wydrukiem, marnowaniem czasu i wyrzucaniem skopanych wydruków 3D. Zasady jak to zasady… pokażę Ci jak niektóre nagiąć. Skosy Jeśli przygotowujesz model 3D ze skosami, czyli ścianami które nie biegną pionowo do góry, to pamiętaj, aby zaprojektować odpowiedni kąt skosu. Zakładając, że nie chcesz marnować czasu i filamentu na drukowanie podpór dla takiego skosu, to kąt między ścianą a pionem nie powinien być większy niż 45 stopni. Jak nagiąć tę zasadę? Możesz próbować wykonać większy kąt skosu, wtedy gdy ustawisz mniejszą wysokość warstwy wydruku. Sporo zależy od Twojej drukarki 3D. Jeszcze jedna dodatkowa informacja. Slicery umożliwiają druk 3D “w powietrzu” poprzez rozpięcie mostu pomiędzy oddalonymi elementami. Warto przetestować możliwości swojej drukarki 3D za pomocą naszego prostego testera (tester zawiera jeszcze inne różne testy), który jest wykorzystywany w naszym kursie. Zaplanuj powierzchnie przylegania wydruku do stołu Powierzchnia, która bezpośrednio przylega do stołu jest kluczowa dla powodzenia wydruku. Jeśli będzie zbyt mała, to wydruk może się odkleić podczas pracy drukarki. Ponadto większa powierzchnia styku może być niezbędna w przypadku druku z bardziej wymagających materiałów, takich jak ABS. Jest kilka sposobów na zwiększenie powierzchni styku. Możesz użyć ustawień druku w slicerze (brim, raft etc.) lub wykorzystać dodatkowe środki adhezyjne i odpowiednio przygotowane powierzchnie stołu, aby zapewnić dobre trzymanie wydruku. Inną możliwością jest zaplanowanie takiej powierzchni podczas wykonywania modelu 3D. Czasem wystarczy przemyśleć jeszcze na poziomie projektowania jak element będzie drukowany. Poniżej widzisz przykład, w którym może dojść do odklejenia wydruku z powodu zbyt małej powierzchni przylegania do stołu (w przypadku niewystarczającego zastosowania np. raftu, kleju etc.). Rozwiązanie problemu może być wydruk elementu w dwóch częściach: Sposoby dzielenia modeli oraz łączenia po wydruku omówiłem szeroko w kursach dot. modelowania pod druk 3D. Link do kursów jest tutaj: KLIK Dysza a najcieńsza ściana modelu 3D Tutaj do akcji wkraczają ograniczenia fizyczne samej drukarki 3D i slicera. Dysza drukarki ma określoną średnicę, która drukuje ścieżkę o określonej szerokości. Zasada jest taka, że jeśli szerokość najcieńszej ściany jest mniejsza od szerokości drukowanej “ścieżki” to wtedy ta ściana modelu 3D nie będzie drukowana poprawnie (np. będą w niej dziury). Wniosek jest taki, że przed przystąpieniem do modelowania elementów cienkościennych trzeba wiedzieć jakiej szerokości ścieżkę drukuje nasza drukarka (zwykle jest to +/- średnica dyszy drukarki, ale to dobrze sprawdzić w swoim slicerze). 4. Wymiary Na koniec warto pamiętać, że drukarka 3D jak każda maszyna ma swoją dokładność. Oznacza to, że wymiary wydrukowanego elementu mogą różnić się od wymiarów nominalnych modelu 3D. Trzeba o tym pamiętać projektując elementy, które mają być dopasowane do innych części lub mają z nimi w jakiś sposób współpracować. Dziwne, u mnie działa Niestety sukces drukowania modeli 3D (samodzielnie zaprojektowanych lub pobranych zewnętrznie) zależy od dużej ilości czynników. W przypadku niskobudżetowych drukarek 3D możemy spotkać się z: słabej mocy chłodzeniem druku – duży problem przy drukowaniu skosów z PLA [trzeba wymieniać wentylator, przeprojektować fan duct] słabą powierzchnią stołu roboczego – odklejanie [da się to załatwić klejami itp., ale jest konieczności inwestycji w środki adhezyjne lub dokupienie innej powierzchni stołu] koniecznością dodrukowaniu modów do drukarki (najczęściej w drukarkach z Chin) itp. Inną kwestią jest też wybór samego materiału (gdzie w przypadku jednego PLA stół nagrzany do 50 stopni będzie wystarczający, a w przypadku innego wydruk się odklei). Czasem konieczne jest przetestowanie ustawień zanim rozpoczniemy 40-godzinny druk :-) A jak to jest u Ciebie? Zdarzają Ci się problematyczne modele do druku 3D? Daj znać w komentarzu. A jeżeli podobał Ci się ten artykuł to proszę podzieli się nim ze znajomym. W dzisiejszym artykule przedstawię proste wskazówki jakie należy wziąć pd uwagę podczas projektowania pod druk 3d. Poruszę kwestie dotyczące rozmiaru, orientacji elementu na platformie, stosowania podpór oraz tolerancji wymiarowej. Rozmiar Wielkość ostatecznego elementu nie ma znaczenia ze względu na to, iż każdy model można podzielić na jego składowe części. Ograniczeniem w tym przypadku będzie przede wszystkim przestrzeń robocza drukarki. To ona zdeterminuje maksymalną wielkość poszczególnej części modelu. Im mniejsza przestrzeń robocza tym na mniejsze elementy musimy podzielić nasz model. Projektant musi wziąć pod uwagę w jaki sposób elementy te będą ze sobą łączone i odpowiednio zaprojektować miejsca łączeń. Zasadniczo możemy wyróżnić dwie możliwości łączeń. Części możemy połączyć ze sobą klejem lub połączyć śrubami. W każdym z wymienionych przypadków należałoby zaprojektować łączenia w taki sposób żeby ułatwiły końcowy i poprawny montaż. Przydatne będą tu odpowiednie elementy pozycjonujące jedną część w stosunku do drugiej. Rys. 1. Przykład elementów pozycjonujących części względem siebie Inaczej ma się sprawa do modeli o niewielkich rozmiarach. W tym przypadku wybór technologii ma znacznie większe znaczenie. W przypadku technologii FDM minimalny rozmiar elementu czy też detalu na danej części będzie determinowany przez średnice dyszy drukującej (o tym więcej w dalszej części artykułu). Przy druku niewielkich, szczegółowych elementów lepiej spisze się technologia SLA (przegląd technologii przyrostowych). Orientacja Odpowiednia orientacja modelu w procesie drukowania wpływa na jego wytrzymałość mechaniczną oraz na jego estetykę. Technologie przyrostowe mają to do siebie, że drukowany obiekt ma cechy anizotropowe. Wydruki posiadają różną wytrzymałość w różnych kierunkach działania siły. Najmniejsza wytrzymałość występuje równolegle do warstwy wydruku. Jak sobie z tym radzić? W miarę możliwości projektować tak części aby powierzchnie równoległe do płaszczyzny wydruku były jak największe. Zastosowanie odpowiedniego materiału oraz temperatury również wpływa na aspekt wytrzymałościowy drukowanego elementu, ale to dotyczy już samego procesu wydruku i doboru odpowiednich parametrów. Podpory (Support) Jedną z zalet druku 3d jest możliwość wytwarzania w łatwy i przystępny sposób skomplikowanych brył oraz struktur. W zależności od skomplikowania modelu 3d, może być konieczne użycie w procesie druku tzw. struktur podporowych (support). Jednakże, projektant podchodząc do projektu, powinien starać się niwelować obszary wymagające stosowania podpór. Stosowanie supportu wpływa przede wszystkim na czas wydruku, zwiększa zapotrzebowanie na materiał oraz dodaje dodatkowej pracy którą trzeba wykonać w procesie odseparowywania materiału podporowego od reszty wydruku. Oczywiście to wszystko wpływa na zwiększenie kosztów wytworzenia danego elementu. Możemy mówić o dwóch sposobach na generowanie podpór. Jednym z nich będzie generowanie supportu automatycznie przez specjalistyczne oprogramowanie typu slicer natomiast drugi sposób będzie dotyczył ręcznego wymodelowania podpór w odpowiednich, koniecznych miejscach projektowanego modelu. Zaletą takiego podejścia jest mniejsza ilość supportu niż w przypadku struktur generowanych automatycznie. Rys. 2. Podpory wygenerowane automatycznie Jak niwelować konieczność wykorzystania struktur podporowych? Przede wszystkim starajmy się ograniczać obecność nawisów w modelu. W ramach możliwości stosujmy łagodne przejścia odchylone o 45° od pionu (rys. 3). Możemy również tak zaprojektować część aby zamiast supportu móc wykorzystać metodę mostów (rys. 4). Stosowanie mostów jest jednak również ograniczone. W większości przypadków sprawdzą się mosty do długości max 4 – 5 cm. Powyżej wspomnianej odległości, struktura taka będzie za bardzo opadać. Pisząc ogólnie, nie da się drukować w powietrzu. Rys. 3. Zamiast supportu (kolor ciemny szary) zastosowano fazę 45° Rys. 4. Przykład „mostu” (bridge) Tolerancja wymiarowa Ostatnim ważnym elementem jaki należy wziąć pod uwagę podczas projektowania pod druk 3d, jest aspekt dotyczący tolerancji wymiarowej. W przypadku druku 3d musimy wziąć pod uwagę możliwości fizyczne maszyny oraz skurcz materiału. W przypadku technologii FDM podczas projektowania, należy wziąć pod uwagę średnice dyszy urządzenia, gdyż ta będzie determinować wielkość najmniejszego detalu. I tak np. w przypadku szerokości ścianek projektowanej części, należało by stosować wielokrotność średnicy dyszy. Standardowa średnica dyszy w urządzeniach typu FDM wynosi 0,4 mm. Jeśli chodzi o minimalną szerokość ścianek to nie powinna być ona mniejsza niż 0,8 mm. Projektując część należy uwzględnić również skurcz materiału. Ma to szczególne znaczenie w przypadku pasowania, łączenia kilku części ze sobą. Dobrą praktyką w tym przypadku będzie zastosowanie luzu między częściami od 0,3 do 0,5 mm. Ta sama zasada dotyczyć będzie otworów, które pod wpływem skurczu mają na ogół mniejszą średnicę niż zakładał projekt. W dobie popularności technologii addytywnych, coraz niższych cen prostych drukarek FDM (FFF), oraz szerokiej dostępności do obszernych darmowych baz modeli 3D takich jak czy u wielu amatorów tej technologii może pojawić się chęć stworzenia własnych modeli lub modyfikacji już istniejących tak by bardziej pasowały do ich przeznaczenia, oczekiwań lub gustu. Do stworzenia modelu 3D nie trzeba posiadać wysoce wyspecjalizowanego a co za tym idzie drogiego oprogramowania do modelowania. Można skorzystać z darmowych programów jakich jak blender lub sketchup online. Jednak wykonanie dobrego wizualnie modelu może nie być równoznaczne z modelem dostosowanym pod druk 3D. W poniższym artykule postaram się przedstawić jakimi zasadami należy się kierować podczas modelowania na potrzeby druku przestrzennego, dzięki czemu można uniknąć wielu błędów druku 3D a także oszczędzić czas i pieniądze. Zlecenie profesjonalnej firmie przystosowanie modelu do druku 3D w skrajnych przypadkach może pochłonąć więcej środków niż jego stworzenie. Czasem szybszym i łatwiejszym sposobem jest wykonanie modelu od zera na podstawie przesłanego modelu z błędami niż próba naprawiania istniejącego. Ogólne wymagania stawiane modelom przeznaczonym do druku 3D: Formatem używanym przez wszystkie slicery, czyli programy przygotowujące model 3D do druku 3D i przetwarzające go na program, który następnie wykonuje drukarka, jest format .STL. Zapisuje on model poprzez aproksymację jego ścian przy pomocy trójkątów. Nawet jeśli zapisanym kształtem jest kula w formacie .STL będzie ona składała się z wielu małych, płaskich trójkątów. Dokładność odwzorowania jest zależna od ilości i wielkości tych trójkątów. Jednak wraz ze wzrostem ich liczebności model zajmuje więcej miejsca a praca nad nim staje się wolniejsza z uwagi na wymaganą moc obliczeniową. Każdy z tych trójkątów ma dwie strony, wewnętrzną i zewnętrzną. Slicer rozpoznaje te strony dzięki czemu program wie gdzie jest wnętrze modelu, które należy wypełnić, a gdzie obszar zewnętrzny. orientacja ścianek modelu – pokazuje poprawną orientację normalnych (kolor bordowy skierowany do wnętrza modelu a kolor niebieski na zewnątrz) Dlatego też, każdy model projektowany pod druk 3D powinien być przede wszystkim zamkniętą, „szczelną”, pojedynczą bryłą. Kilka zamkniętych brył stykających się ścianami może spowodować, że wydrukowane obie bryły nie będą ze sobą połączone bądź krawędzie stykających się płaszczyzn będą posiadały widoczny ślad takiego połączenia i powierzchnia nie będzie jednolita. Model nie może posiadać dziur, czyli brakujący trójkątów, przez które widać wnętrze modelu. Taki model traktowany jest nie jako bryła lecz jak powierzchnia o zerowej grubości, czego oczywiście nie da się uzyskać. Problemem są także tzw. odwrócone normalne, pojawiają się one gdy część trójkątów w modeli .STL jest obrócona stroną wewnętrzną na zewnątrz i odwrotnie. Slicer nie jest w stanie zinterpretować gdzie jest środek modelu co może skutkować niepowodzeniem w druku. odwrócone normalne – miejscowe odwrócenie normalnych (kolor bordowy powinien być skierowany do wnętrza modelu) Podobny problem może się pojawić przy modelu, który zawiera przecinające się, bądź nakładające się na siebie ściany. Dobrze przygotowany model musi być wolny od wymienionych wyżej błędów. Jak unikać błędów geometrii? Najlepszym sposobem na pozbycie się błędów geometrii w modelu 3D jest ich unikanie podczas projektowania. Profesjonalne programy konstruktorskie niemal automatycznie zapobiegają powstawaniu takich błędów gdyż najczęściej pracują one już na modelach bryłowych. Darmowe programy nie posiadają takich „zabezpieczeń” i wymagają bardziej przemyślanej pracy. Zasada jest prosta: im bardziej skomplikowany i złożony model tym większa szansa na powstanie błędów geometrii. Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia należy pracować na pojedynczych prymitywach (prostych podstawowych brył takich jak: sześcian, walec, sfera, torus itp.), które w trakcie modelowania, poprzez wyciąganie, skalowanie, deformowanie i inne operacje przerabia się na docelowe modele. W przypadku konieczności pracy na kilku bryłach należy je potem ze sobą połączyć przy pomocy operacji Boolowskich (CSG). Pozwala to uniknąć większości błędów podczas tworzenia modelu. Błędy mogą się także pojawiać podczas modyfikowania pobranych wcześniej modeli 3D z internetu. Edycja tych obiektów może doprowadzić do uzyskania przenikających się ścian lub dziur w modelu. Takie niepoprawności ciężko wychwycić gołym okiem, a powodują one poważne komplikacje przy druku. Sprawdzanie geometrii modelu: Do weryfikacji poprawności modelu wykorzystuje się specjalistyczne oprogramowanie, które automatycznie sprawdza czy model posiada błędy geometrii, naprawia je automatycznie lub wskazuje ich miejsce gdy automatyczna naprawa nie jest możliwa. Niestety nie są one darmowe w swoich pełnych wersjach. Jednak warte są swojej ceny. Oprócz naprawy błędów i weryfikacji geometrii umożliwiają min. wygładzenie powierzchni poprzez zagęszczenie siatki trójkątów, lub zmniejszenie „wagi” pliku poprzez zastąpienie wielu trójkątów, leżących na płaszczyźnie, jednym. Ponadto umożliwiają one wykonanie tzw. shell’a, czyli opróżnienia modelu zostawiając jednakową grubość ścianki w całym modelu a sam model pusty w środku, jest to zalecane przy niektórych technologiach druku w celu oszczędności materiału. Część programów posiada moduły umożliwiające przygotowanie pliku pod druk 3D tak jak slicery. Proste programy do modelowania 3D także mogą posiadać pewne funkcje naprawiające błędy geometrii, zwykle są to narzędzia do łatania dziur i usuwania nakładających się ścian, jednak algorytmy te działają w dość ograniczonym zakresie i nie radzą sobie z poważniejszymi błędami. Same slicery także mogą posiadać bardzo proste moduły weryfikacji bryły. Sprawdzają i naprawiają one zazwyczaj jedynie problem z odwróconymi normalnymi i to jedynie w mało skomplikowanych przypadkach. Dlatego też należy dokładnie sprawdzać podgląd wydruku przed puszczeniem pliku na drukarce. 1. Model z brakującymi trójkątami siaki, model jest traktowany jako powierzchnia2. próba interpretacji uszkodzonego modelu przez slicer i uszkodzona powierzchnia w podglądzie Model 3D przygotowany zgodnie z wytycznymi i spełniający wszystkie wymagania spowoduje, że wydruk 3D będzie tańszy zarówno ze względu na mniejsze zużycie materiału (podwójne ściany mogą niepotrzebnie zwiększać powierzchnię modelu) ale również przez brak konieczności późniejszej pracy nad naprawą modelu. Poprawnie przygotowany model to także lepsza, jednolita powierzchnia modelu, co poprawia walory estetyczne wydruku a także zwiększa jego wytrzymałość mechaniczną. belialek Posty: 38 Rejestracja: 22 lut 2018, 17:14 Przygotowanie projektu do druku Witam,Na dniach wreszcie ma do mnie przyjść pierwsza drukarka 3D (MK3) tak więc czas przygotować projekty - w związku z tym mam kilka pytań początkującego:1) czy podczas projektowania w programie typu blender/3ds muszę brać pod uwagę ilość np. segmentów w modelu cylindra? Czy podczas druku program i tak będzie wiedział, że chodzi mi o cylinder a nie np 32-ścianościan 2) czy samo dzielenie elementów lepiej wykonać na etapie projektowania w natywnym programie (j/w) czy w slicerze (tego to jeszcze na oczy nie widziałem)? Chodzi o takie dzielenie, żeby zminimalizować/uniknąć drukowania czy wymiary w programie blender/3ds (unit ustawiony na mm) będą zachowane przy samym przesłaniu do drukarki, czy całość trzeba jeszcze jakoś skalować/kalibrować w slicerze. Innymi słowy - czy pliki modeli 3d przechowują informacje o skali? dziobu Zasłużony Posty: 7726 Rejestracja: 28 gru 2016, 16:38 Lokalizacja: Kraków Drukarka: ZMorph x 4934 Kontaktowanie: Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: dziobu » 11 maja 2018, 13:50 Witaj,belialek pisze:1) czy podczas projektowania w programie typu blender/3ds muszę brać pod uwagę ilość np. segmentów w modelu cylindra? Czy podczas druku program i tak będzie wiedział, że chodzi mi o cylinder a nie np 32-ścianościan Podczas eksportu do STLa i tak zrobisz z tego n-ścian. Na dzień dzisiejszy w świecie reprapów nie ma prawdziwych okręgów. Są tylko natomiast żeby obiekt był spójny; to ważna uwaga bo wiem że Blender szczerze ma to gdzieś. Tak jak kierunki pisze:2) czy samo dzielenie elementów lepiej wykonać na etapie projektowania w natywnym programie (j/w) czy w slicerze (tego to jeszcze na oczy nie widziałem)? Chodzi o takie dzielenie, żeby zminimalizować/uniknąć drukowania slicera jest wydrukowanie modelu/ów który/e załadujesz. Od biedy możesz obrócić czy przeskalować. Ale jakieś cięcia czy podziały powinieneś zrobic pisze:3) czy wymiary w programie blender/3ds (unit ustawiony na mm) będą zachowane przy samym przesłaniu do drukarki, czy całość trzeba jeszcze jakoś skalować/kalibrować w slicerze. Innymi słowy - czy pliki modeli 3d przechowują informacje o skali?STL nie zachowuje informacji o jednotkach. Te dobiera dopiero slicer i przeważnie od razu zakłada że chodzi o mm/cale (zapewne masz w nastawach).Np w Sketchupie normalnie rysuje się pod druk 3D (i eksportuje) w metrach a slicer i tak czyta to jako mm. belialek Posty: 38 Rejestracja: 22 lut 2018, 17:14 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: belialek » 11 maja 2018, 13:56 dziobu pisze:Podczas eksportu do STLa i tak zrobisz z tego n-ścian. Na dzień dzisiejszy w świecie reprapów nie ma prawdziwych okręgów. Są tylko całą grafika 3d to trójkąty i poligony - bardziej chodzi mi o to, czy jak w takim 3ds cylinder będzie miał te 32 ściany (co jest widoczne na podglądzie bez renderowania) to czy po wydrukowaniu będzie automatycznie zinterpretowane i wydrukowane jako cylinder w najlepszy możliwy dla drukarki sposób, czy zostaną widoczne 32 ściany? Hejterro Posty: 161 Rejestracja: 21 sie 2017, 20:40 x 19 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: Hejterro » 11 maja 2018, 13:59 Korzystam na co dzień z Inventora, ale myślę, że nie robi to większej Slicer obsługuje pliki .stl, które są niejako siatką zrobioną z trójkątów. Także każdy okrąg będzie ileśtam-kątem. Przy eksporcie z programu do tworzenia (3DS, Inventor, itd.) do stl'a musisz sobie ustawić jednostkę eksportu i jakość - jednostka wiadomo, a jakość określa ilość tych trójkątów przy samym eksporcie. Wiadomo, lepsza jakość oznacza dużo trójkątów i większą wagę samego pliku. Im więcej trójkątów, tym dłużej slicer będzie go obrabiał. Tu zostawiam decyzję o jakości pod dany model i to co chce się Do cięcia sam używam Meshmixera. Wrzucasz tam już zaprojektowany element w formacie stl i tniesz sobie płaszczyznami aby uzyskać co chcesz. Moim zdaniem jedna z wygodniejszych opcji. 3. To samo co w punkcie 1. Jak dobrze ustawisz jednostki to raczej nie będzie problemu ze skalowaniem. Autodesk ma domyślnie chyba ustawione centymetry w eksporcie i wtedy trzeba sobie przeskalować elementy Widzę, że Dziobu mnie ubiegł dziobu Zasłużony Posty: 7726 Rejestracja: 28 gru 2016, 16:38 Lokalizacja: Kraków Drukarka: ZMorph x 4934 Kontaktowanie: Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: dziobu » 11 maja 2018, 14:02 W druku 3D automatycznie to tylko dysza się zapycha Slicer nie robi z plikiem nic. On nie wie że to czy tamto to okrąg. Ty musisz podczas rysowania czy eksportu zadbać o to żeby wynikowy STL miał cylinder z pożądaną ilością ścian. belialek Posty: 38 Rejestracja: 22 lut 2018, 17:14 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: belialek » 11 maja 2018, 14:21 OK, właśnie o to mi chodziło Dzięki - jak jeszcze na czymś utknę to pozwolę się dopytać (a utknę na bank) Berg Zasłużony Posty: 7370 Rejestracja: 05 lis 2016, 11:57 Lokalizacja: Kraków Drukarka: Lume, K8400, HC Evo x 2626 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: Berg » 11 maja 2018, 15:29 belialek pisze:1) czy podczas projektowania w programie typu blender/3ds muszę brać pod uwagę ilość np. segmentów w modelu cylindra? Czy podczas druku program i tak będzie wiedział, że chodzi mi o cylinder a nie np 32-ścianościan Jak dasz za mało, to wyjdzie kanciak, jak za dużo, to dłużej będzie sliser ciąć a potem elektronika może nie wyrobić na okręgach, co czasem widać w postaci krótkich zatrzymań głowicy i bąbli na wydruku. Przykładowo takie okręgi śred. 10-20mm to robię 48 pisze:2) czy samo dzielenie elementów lepiej wykonać na etapie projektowania w natywnym programie (j/w) czy w slicerze (tego to jeszcze na oczy nie widziałem)? Chodzi o takie dzielenie, żeby zminimalizować/uniknąć drukowania samemu pociąć wcześniej w programie graficznym na fragmenty. Można to zrobić pisze:3) czy wymiary w programie blender/3ds (unit ustawiony na mm) będą zachowane przy samym przesłaniu do drukarki, czy całość trzeba jeszcze jakoś skalować/kalibrować w slicerze. Innymi słowy - czy pliki modeli 3d przechowują informacje o skali?Z tym zawsze są jakieś czary. Gdzieś na sieci jest how-to jak skonfigurować Blendera pod druk 3d, w tym jak dobrać jednostki. Najczęściej "1" to potem 1mm niezależnie czy 1 to był 1mm czy 1m. Najlepiej zrobić jakikolwiek model i załadować do Slicera. Sprawdzić, czy jest ok i tego się potem przykład w Sketchupie używam 1m=1mm. Głównie dla tego, że przy projektowaniu w mm gubi dokładność. Domyślny profil SketchUpa do druku 3D nie nadaje się od używania. Każdy STL po załadowania do Sketchupa pierwsze przeskalowuję x1000. Blender chyba nie ma tej przypadłości. McKee Zasłużony Posty: 2610 Rejestracja: 20 kwie 2016, 23:00 x 775 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: McKee » 11 maja 2018, 16:51 Nikt nie napisał wprost to ja dorzucę: wywal Blendera - on się słabo nadaje do projektowania pod druk 3D. jarn Motto na dziś: "How may I abuse you?" belialek Posty: 38 Rejestracja: 22 lut 2018, 17:14 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: belialek » 11 maja 2018, 18:57 Plik przygotowałem w 3ds, zapisałem do stl, zaimportowałem w slic3r - plik załadował się poprawnie, wymiary trzyma idealnie. Po kliknięciu "Slice now" pojawiło się info, że sporo rzeczy sobie popoprawiał i model dumnie pokazuje się w zakładce 3D. Niestety jak przełączę na zakładkę "Preview" to widać tylko małą część modelu (zabawa suwakami nic więcej nie wnosi). Co poszło nie tak? Załączniki dziobu Zasłużony Posty: 7726 Rejestracja: 28 gru 2016, 16:38 Lokalizacja: Kraków Drukarka: ZMorph x 4934 Kontaktowanie: Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: dziobu » 11 maja 2018, 19:03 A jesteś pewien że model jest prawidłowy?Wrzuć tu STLa. Wróć do „Slicery” Kto jest online Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości Minęło trochę czasu, odkąd druk wyrwał się z papierowych ram i przeniósł się w trzeci wymiar. Jeśli wcześniej można było drukować tylko litery i zdjęcia, teraz możesz drukować narzędzia, meble i wszystko, o co prosi wyobraźnia. Na tym kursie Domestika zdobędziesz podstawową wiedzę niezbędną do rozpoczęcia pracy w świecie druku 3D z rąk eksperta takiego jak Agustín „Flowalistik” Arroyo, projektanta i trenera specjalizującego się w druku 3D. Poznaj proces projektowania i drukowania w 3D, od pomysłu do momentu, w którym produkt dotrze do Twoich rąk, łatwo, szybko i w zasięgu każdego, kto ma dostęp do komputera i niektórych narzędzi. Zaczniesz od spotkania z Agustínem, projektantem i trenerem specjalizującym się w druku 3D. Wyjaśni, w jaki sposób grafik nauczył się samodzielnie o modelowaniu i druku 3D, swojej karierze zawodowej i najważniejszych referencjach. Następnie wyjaśni, jak działa drukarka 3D oprogramowanie do modelowania dla tych, którzy nie są zaznajomieni z procesem. Nauczy Cię podstawowych sztuczek do pracy na modelach, które można łatwo wyprodukować za pomocą druku 3D. Po zdobyciu podstawowej wiedzy zaczniesz tworzyć własne projekty. Najpierw nauczysz się je modelować i optymalizować różne kształty dostosowując je do druku 3D, a następnie przygotujesz pliki i powiesz drukarce 3D, co chcesz wyprodukować i jak to zrobić. Następnie dowiesz się, jak skonfigurować drukarkę 3D, zrozumieć jej działanie i wybrać materiał, z którego wykonasz część (na kursie nauczysz się drukować z materiału PLA na filamentowej drukarce 3D). Kiedy już nauczysz się modelować i drukować w 3D, Agustín zaproponuje końcowy projekt, w którym będziesz musiał stworzyć obiekt, który pomoże Ci na co dzień, wprowadzając w życie wszystko, czego nauczyłeś się podczas kursu. Połączysz kreatywność i funkcjonalność, projektowanie i drukowanie 3D obiektu, który pomaga Ci na co dzień. Każdy zainteresowany światem druku 3D i produkcji cyfrowej: animatorzy, projektanci, architekci lub hobbyści z wiedzą 3D, którzy chcą zamienić swoje dzieła w obiekty fizyczne. Nie jest konieczna wcześniejsza wiedza na temat modelowania lub drukowania 3D, ponieważ Agustín wyjaśni cały proces tym, którzy go nie znają. Jeśli chodzi o materiały, potrzebny będzie komputer z zainstalowanymi programami Autodesk Fusion 360 i Ultimaker Cura. Dodatkowo będziesz musiał posiadać materiał PLA oraz dostęp do drukarki 3D typu FDM (filament) lub skorzystać z zewnętrznej usługi druku 3D. Zafascynował Cię temat drukarek 3D? Zastanawiasz się jak działają oraz z jakich elementów można ją zbudować w domu? Jeżeli lubisz majsterkować i często oglądasz w sieci filmiki DIY(Do it yourself) taką drukarkę wykonasz bez problemu pierwszy – zbieramy potrzebną wiedzęBudowa drukarki 3d – elementy Do budowy drukarki 3D niezbędne są cierpliwość, czas i pieniądze. Warto jednak to zrobić, bo gotowa drukarka to wydatek z nawet 10 tys. złotych a kupując części samodzielnie możemy zbudować drukarkę nawet za 1500 zł. To bardzo duża oszczędność. W sieci dostępnych jest mnóstwo projektów drukarek 3D. Są udostępnione za darmo. Warto zastanowić się czego oczekujemy od naszej pierwszej, wymarzonej drukarki. Zastanówcie się, co będziecie drukować i do czego ją wykorzystywać. Może posłużyć do prototypowania tj. drukowania prototypów niezliczonych projektów z naszej głowy. Można wykorzystać ją również do drukowania części zamiennych uszkodzonych elementów urządzeń AGD czy RTV w naszym domu. Miłośnicy modelarstwa też mogą wykorzystać to urządzenie np. drukując niedostępne elementy modeli. Jak już mamy pomysł przystępujemy do wyboru jednego z wielu dostępnych darmowych projektów. Czytaj dalej:

jak zrobić projekt do drukarki 3d